vrijdag 29 maart 2013

Een menswaardig afscheid

Ons Mie heeft enkele dagen geleden het aardse ingeruild voor het hemelse.
Na een moedige strijd, die niet te winnen viel ( na twee hersen infarcten) is het vredig inslapen een “schone dood “ geweest.
Ik troost me met de gedachten dat ons Mie haar laatste dagen in liefde en warmte heeft doorgebracht.
Gans ons team heeft gedaan wat het kon...we hebben urenlang naast haar gezeten, haar handen gestreeld, voor haar gezongen en ervoor gezorgd dat ze haar laatste dagen in heel veel liefde en geborgenheid kon doorbrengen.
Mie was erg bang van wat komen ging...we merkten dit aan kleine gebaren...ze hield ons krampachtig vast tijdens de verzorging.... ze wilde ons letterlijk en figuurlijk niet loslaten...
En dan komt het moment van onafwendbaar afscheid...
Ons Mie was door omstandigheden een “OCMW” cliënt wat wil zeggen dat de “maatschappij” verder zorgt voor een overledene.
Groot was dan ook mijn woede en verdriet toen ik vandaag vernam dat ons Mie gisteren werd gecremeerd en uitgestrooid zonder enige aanwezige!
Want dat is blijkbaar de “procedure” van het ocmw...minderbedeelde mensen ( die geen familieleden) meer hebben worden “in alle stilte” begraven of gecremeerd.
Deze informatie ben ik te weten gekomen nadat ik zelf contact opnam ....omdat het wel erg lang duurde vooraleer we van enige dienst op de hoogte werden gesteld.
Dit gegeven maakt mij ziek en tegelijkertijd heel erg boos...
Welke zichzelf respecterende samenleving gaat nu zo om met zijn meest kwetsbare???
Dit verdient niemand...
Dus besloot ik vandaag om een afscheid plechtigheid te organiseren bij ons op de afdeling.
We hebben een mooie foto van ons mie ingekaderd en omringd met een kaars en rozenblaadjes en met zijn allen haar lievelingsliedje “ de lichtjes van de schelde “ gezongen.
En ....het was een mooie plechtigheid...die ons Mie ten volle geapprecieerd zou hebben....
En lieve Mie...hopelijk hebben wij jou op onze manier waardig naar je verdiende rust geloodst!
De mensen van voorbij
ze blijven met ons leven,
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die we zo graag herhalen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen