woensdag 17 december 2014

Bomma babbelut

Snoep, en mensen met dementie is bijna altijd een geslaagde combinatie : )
Dus werd ik voor één dag bomma babbelut.
Ik stalde in mijn kraampje heel wat snoepbokalen met oude snoep uit, koetjesrepen, zure beertjes, zoethoutstokken, lekstokken, napoleon bollen, zachte gommen, spekken, groene pikkers, ufo's, pepermuntjes,...
Je had al die glinsterende ogen van onze mensen eens moeten zien...
De snoep werd uitgekozen en netjes afgewogen op een oude weegschaal en in een papieren zakje gestopt, net zoals vroeger.
De oh's en ah's waren niet te tellen...”och , das plezant hé, ik ging vroeger ook voor 5 centiemen snoep kopen in ' t winkeltje”.
En bomma babbelut, die had er ook geweldig veel plezier in, een babbeltje met de klanten, een grapje over bompa tuttefrut, een stiekeme knipoog,....echt geweldig om helemaal mee te gaan in die beleving.
En zoals ik al vaak heb gezegd is het allemaal niet zo moeilijk om onze mensen belevingen aan te bieden, inspelen op hun vroegere herinneringen en je komt tot heel wat creatieve dingen!
De herinneringen aan onze mensen hun kindertijd zitten nog steeds ergens diep weggeborgen, het is de kunst deze herinneringen terug op te diepen, en dat kan je het best doen door er een visuele voorstelling van te maken.
Er kwamen heel wat leuke verhalen over vroeger terug naar boven.
Ons Wis schaterde het uit van het lachen toen ze aan mijn snoepkraampje stond.
maar schatteke” zei ze, “waar is den tijd dat ik met de centjes die ik van onze va moest sparen in het school stiekem snoep ging kopen”....”toen dat uitkwam heb ik ervan langs gekregen ze”.
En de glimlach op haar gezicht werd alleen maar groter toen ze net als vroeger stond te twijfelen en te denken welk snoep ze ging kopen om lekker op te smullen.
En bomma babbelut is alvast een graag geziene bomma in Joostens : )



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen