Kranten artikel in de gazet van Antwerpen
Super dat de weg van de voelschorten alsmaar verder blijft evolueren ; )
Steeds meer mensen raken overtuigd ( omdat ze het met eigen ogen zien) dat deze methodiek wel degelijk het verschil kan maken voor mensen met dementie!
Daar kan ik alleen maar super blij mee zijn.
maandag 23 maart 2015
vrijdag 20 maart 2015
Workshop
voelschorten
Op
algemene vraag worden er binnenkort weer workshops voelschorten
georganiseerd in Joostens.
Dus
wie graag meer wil weten over ons voelmateriaal : voelschorten,
voeldekens, voelkussens, voelarmbanden, voelwanden,...
En
wie graag zelf eens aan de slag wil gaan om voelmateriaal te maken
....
Data
Data
Woensdag
27 mei van 13 tot 16u
Woensdag
3 juni van 13 tot 16u
Waar
ZNA
joostens
Kapellei
133
2980
Zoersel
Prijs
€ 7,
50 ( enkel zelf een handdoek, kussensloop of ( half) fleece dekentje
meebrengen.
Inschrijven
minsen@skynet.be
met vermelding van naam, data workshop en aantal personen. Betalen
kan u de dag zelf doen.
Opgelet,
U bent pas ingeschreven als u een bevestigende mail terugkrijgt!
Wie
weet tot binnenkort !
woensdag 18 maart 2015
De kracht van
positivisme en een warme menselijke benadering
Sinds
enkele weken hebben wij een nieuwe bewoonster op de afdeling, Mia.
Mia
is een dame die het best te omschrijven valt als extreem rusteloos.
Uren aan één stuk dwaalt ze door de gangen terwijl ze vloekt, roept
en tiert.
Het
effect van haar gedrag is dat heel wat mensen haar op afstand houden,
bang van haar onvoorspelbaar gedrag.
De
verzorging van Mia voorloopt ook moeizaam, ze lijkt elk lichamelijk
contact af te weren.
Vandaag
was ik met een groep bewoners aan het zitdansen. Dat is altijd een
leuke boel, er wordt gezongen, gedanst maar vooral plezier gemaakt.
Tijdens
deze activiteit was Mia al enkele keren binnengelopen en had
nieuwsgierig staan kijken.
Terwijl
ik aan het opruimen was had ik nog een vrolijk cd' tje met Vlaamse
muziek opgezet.
Mia
kwam dichterbij en bleef staan kijken. Ik benaderde haar met een
grote glimlach en vroeg haar of ze met mij wilde dansen.
Er
verscheen een grote glimlach op haar gezicht en ze nam me vast. Op de
tonen van “ ik ben zo eenzaam zonder jou” dansten we de ganse
living door.
Ik
nam Mia nog steviger vast en zong mee met de muziek. Opeens zag ik
dat er tranen over haar wangen liepen en ze loste me niet meer.
Dit
was een geweldig mooi moment, een moment van echte menselijke warmte
en verbondenheid.
De
collega's stonden stomverbaasd naar mij en Mia te kijken. Ze konden
amper geloven dat Mia , die alle lichamelijk contact lijkt af te
weren , nu zo innig met mij stond te dansen.
Voor
mij is dit gedrag niet zo vreemd, ik denk dat Mia vooral iemand is
die vanuit angst reageert en mensen moeilijk vertrouwt ( dit heeft
met haar verleden te maken).
En
het meest geweldige is dat Mia de ganse dag achter me aan heeft
gelopen, op zoek naar warmte en genegenheid.
En
dit is een grote overwinning ....ik denk dat ik eindelijk haar
vertrouwen heb gewonnen en nu veilig voor haar ben.
En
zo zie je nog maar eens dat een positieve benadering en een warme
menselijke bejegening het verschil betekenen!
Ik
ben vandaag naar huis gereden met een grote glimlach op mijn gezicht
, denkend “ yes, Nadia, you can “
zondag 15 februari 2015
Op bezoek in de
geriatrie
Nieke,
een dame van bij mij op de afdeling is sedert enkele dagen opgenomen
op de geriatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis omwille van
maagklachten.
Nieke
heeft geen familie of kennissen meer die haar kunnen bezoeken.
Daarom
heb ik het op mij genomen om haar regelmatig te bezoeken.
Telkens
ik daar kom , krijg ik een ongemakkelijk gevoel over mij.
Ik
hoor vanuit verschillende kamers mensen roepen om hulp zonder dat
daar enige reactie op komt.
En
als er dan al eens een verpleegster komt dan hoor ik dat het dik
tegen haar zin is “ waarom roept ge nu weer” , “ als uw
kinderen hier zijn dan is er met jou niks aan de hand, dan ben je
springlevend”.
En
dan denk ik bij mezelf, inderdaad zuster, ge slaagt de nagel op de
kop zonder dat je het zelf beseft.
Mensen
die een ganse dag tussen vier muren liggen zonder enige prikkel gaan
“vervelend” gedrag vertonen, mij lijkt dit niet zo abnormaal.
Afleiding
en de juiste prikkels is nu net de zorgvraag van een persoon met
dementie.
Ook
bij Nieke merk ik een groot verschil tussen het begin en het einde
van mijn bezoek.
Ik
haal Nieke uit bed, ga met haar een wandelingetje doen, een colaatje
drinken, ik vertel haar van alles en nog wat en dan merk ik dat Nieke
veel alerter begint te reageren en dat het “apathisch” gedrag
doorbroken wordt.
En
voor ik het weet, ben ik bezig met een aantal mensen met dementie te
animeren daar op die afdeling.
Ik
maak domme grapjes, zing liedjes, vertel verhaaltjes,...tot groot
plezier van die mensen.
Het
is opmerkelijk dat de juiste prikkels zorgen voor een totaal ander
gedrag. Mensen die beziggehouden worden, het gevoel hebben van met
respect en toewijding benaderd te worden gaan zich daar ook naar
gedragen.
En
als het bezoekuur ten einde loopt, vertrek ik daar altijd met een
dubbel gevoel, blij dat ik toch voor een tweetal uurtje iets
wezenlijks heb kunnen doen en verdrietig omdat ik weet dat alles weer
in hetzelfde negatieve patroon als voorheen zal verlopen.
En
op weg naar huis denk ik dan, wij zijn goed bezig op Joostens.
En
dat geeft me volop energie om morgenvroeg weer voor de volle 100%
ertegenaan te gaan!
zaterdag 7 februari 2015
Roepgedrag bij personen met dementie
Onder
roepgedrag wordt verstaan : krijsen, gillen, huilen, grommen, luid
repetitief praten,...
Deze
gedragsstoornis komt bij ongeveer 30% van de bewoners met dementie
tot uiting.
Het
wordt aanzien als één van de meest belastende gedragingen voor
hulpverleners en medebewoners.
Dit
vocaal storend gedrag is een zeer grote stressfactor voor de directe
omgeving van de persoon met roepgedrag.
Waarom
roepen deze personen? Het antwoord hierop is niet zo eenvoudig.
Het
gaat over een combinatie van verschillende factoren : de cognitieve
degeneratie, afnemende communicatiemogelijkheden, een groter sociaal
isolement en een verkeerd aanbod van prikkels zijn de “triggers”
die roepgedrag uitlokken.
Als
je daar over nadenkt is dit niet zo raar. Iemand die niet meer kan
zeggen wat er met hem aan de hand is zal zich uiten door te roepen (
krijgt hij aandacht mee), door de afnemende communicatie
mogelijkheden zal iemand ook sneller in een sociaal isolement
verzeilen waardoor hij zich eenzaam en alleen voelt.
Spijtig
genoeg worden deze personen net vaak ontwijkt en geïsoleerd van de
omgeving omwille van hun roepgedrag.
Deze
mensen worden vaak op hun kamer gezet omdat ze de anderen storen en
agiteren.
Nochtans
geloof ik er in dat mensen met roepgedrag net gebaat zijn bij sociaal
contact.
Rustgevende
muziek, liedjes zingen, lichamelijk contact in de vorm van een
massage of een snoezel sessie zijn net de prikkels die zij nodig
hebben.
Deze
mensen zijn vooral gebaat bij rustige en relaxerende activiteiten.
En
het mag raar klinken maar iets om te eten geven helpt ook het
roepgedrag te stoppen.
Wij
geven onze “roepers” vaak een lolly , doordat zij zich
concentreren op het likken aan de lolly, stopt het roepgedrag.
Uiteraard
houd je altijd een oogje in het zeil als je iemand een lolly geeft!
En
op die manier kan je effectief aan de slag gaan met storend vocaal
gedrag.
zondag 25 januari 2015
Mensen
met dementie hebben omwille van hun beschadigde hersenen problemen
met het afweren van bewegings – en geluidsprikkels.
In
een huiskamer zijn er vaak teveel van deze prikkels aanwezig :
pratende mensen, een tv of radio die opstaat, bezoekers die over de
vloer komen, personeel dat rondloopt, ....
Onze
bewoners worden als het ware overspoeld en vluchten weg uit de
huiskamer en lopen de gang op.
In
de gangen zijn er dan weer te weinig bewegings – of geluidsprikkels
waardoor zij opnieuw de huiskamer inlopen.
En
zo lopen onze bewoners een ganse dag op en af zonder rust te vinden.
Uiteraard
stijgt dan het risico op vallen, want mensen die een ganse dag
rondlopen, putten zichzelf uit met alle mogelijke gevolgen van dien.
Om
hier een afdoend antwoord op te bieden hebben we beleef plekken in
onze gangen gecreëerd.
Plekken
waar het fijn vertoeven is en waar broodnodige prikkels op een
aangename manier gepresenteerd worden.
Deze
plekken zijn strategisch gekozen in de gangen met als doel onze
bewoners even tot rust te laten komen.
Wanneer
je hen enkele minuten kan laten zitten , verminder je het valrisico
met 50% wat toch ongelooflijk is!
Dus
hebben we nu plekjes met waterzuilen die aangenaam gekleurde bubbels
produceren waar visjes in rondzwemmen, voelwanden met strategisch
geplaatste zitkubussen die eveneens een aangenaam licht verspreiden
en uitnodigen tot rust.
Leuke
kleurrijke zachte voelkussens in zetels die mensen met dementie
aantrekken en uitnodigen tot even zitten.
Vogels
met sensor die reageren met getjilp wanneer mensen passeren.
En
dat dit werkt weet ik wel zeker....ik zie dat deze beleefplekken voor
onze “dolers” plekjes zijn waar ze tot rust komen.
| voelkussen |
| voelwand |
| voelwand |
| voelwand met zitkubussen |
dinsdag 13 januari 2015
Mensen inspireren
Ik
word heel blij van het gegeven dat ik anderen kan inspireren.
Het
was dan ook een verrassing dat ik vandaag mijn naam zag verschijnen
in een krantenartikel : )
Maar
ik word nog gelukkiger van het feit dat heel wat mensen overtuigd
zijn van het nut van onze voelschorten voor mensen met dementie!
Tijdens
de voorbije workshops kwamen er reeds heel wat mantelzorgers maar ook
professionals langs die met deze methodiek aan de slag wilden gaan.
Mensen
uit de thuiszorg, studenten ouderenzorg, animatoren, ergotherapeuten,
zorgkundigen, partners,...
En
dan zien dat deze mensen daadwerkelijk aan de slag gaan en “mijn
missie” uitdragen, daar wordt een mens zo gelukkig van!
Ik
kan het niet genoeg benadrukken maar mensen met dementie zijn op vlak
van zintuiglijke prikkeling van hun naasten afhankelijk.
Heel
wat van onze mensen zijn gekluisterd aan hun rolwagen, en kunnen
zichzelf niet meer verplaatsen.
Het
gevolg is dan vaak dat deze mensen uren aan een stuk op hetzelfde
plaatsje blijven zitten zonder de juiste prikkels op de juiste
moment.
Ze
worden , met goede bedoelingen, voor de TV geplaatst maar vaak worden
zij hierdoor overprikkeld met negatief gedrag tot gevolg.
En
dan gaan ze zelf op zoek naar prikkels, zoals de eigen huid open
prullen, kleding kapot trekken, gillen, roepen, stereotiepe
gedragingen ( wiegen, hoofd schudden, met de vingers tikken, krassen
over een tafelblad,....) allemaal uitingen van een nood aan positieve
prikkels.
En
nog erger zijn de bedlegerige mensen!
En
ik ben blij dat ik tijdens de workshops die broodnodige visie kan
delen met anderen en hen kan inspireren om mee te werken aan een
positieve bejegening van mensen met dementie.
woensdag 17 december 2014
Bomma babbelut
Snoep,
en mensen met dementie is bijna altijd een geslaagde combinatie : )
Dus
werd ik voor één dag bomma babbelut.
Ik
stalde in mijn kraampje heel wat snoepbokalen met oude snoep uit,
koetjesrepen, zure beertjes, zoethoutstokken, lekstokken, napoleon
bollen, zachte gommen, spekken, groene pikkers, ufo's,
pepermuntjes,...
Je
had al die glinsterende ogen van onze mensen eens moeten zien...
De
snoep werd uitgekozen en netjes afgewogen op een oude weegschaal en
in een papieren zakje gestopt, net zoals vroeger.
De
oh's en ah's waren niet te tellen...”och , das plezant hé, ik ging
vroeger ook voor 5 centiemen snoep kopen in ' t winkeltje”.
En
bomma babbelut, die had er ook geweldig veel plezier in, een
babbeltje met de klanten, een grapje over bompa tuttefrut, een
stiekeme knipoog,....echt geweldig om helemaal mee te gaan in die
beleving.
En
zoals ik al vaak heb gezegd is het allemaal niet zo moeilijk om onze
mensen belevingen aan te bieden, inspelen op hun vroegere
herinneringen en je komt tot heel wat creatieve dingen!
De
herinneringen aan onze mensen hun kindertijd zitten nog steeds ergens
diep weggeborgen, het is de kunst deze herinneringen terug op te
diepen, en dat kan je het best doen door er een visuele voorstelling
van te maken.
Er
kwamen heel wat leuke verhalen over vroeger terug naar boven.
Ons
Wis schaterde het uit van het lachen toen ze aan mijn snoepkraampje
stond.
“maar
schatteke” zei ze, “waar is den tijd dat ik met de centjes die ik
van onze va moest sparen in het school stiekem snoep ging
kopen”....”toen dat uitkwam heb ik ervan langs gekregen ze”.
En
de glimlach op haar gezicht werd alleen maar groter toen ze net als
vroeger stond te twijfelen en te denken welk snoep ze ging kopen om
lekker op te smullen.
En
bomma babbelut is alvast een graag geziene bomma in Joostens : )
dinsdag 9 december 2014
Stemmingsstoornissen
We hebben er allemaal wel eens last van...humeurigheid
noemen we dat dan.
Bij personen met dementie kunnen stemmingen zeer snel en
zonder aanwijsbare reden wisselen.
De ene moment schateren ze van het lachen om de volgende
moment in hysterisch wenen uit te barsten.
Vooral mensen met frontotemporale dementie worden vaak
geconfronteerd met dit verschijnsel.
Alles heeft te maken met de beschadiging van de
“frontale” hersenkwab. In dit gedeelte ligt namelijk de emotie
regulering.
Zij zijn dus niet meer in staat om de eigen emoties te
sturen of te reguleren.
Deze snel wisselende stemmingen zorgen voor frustraties
bij de persoon zelf en diens omgeving.
En hier ligt een valkuil te wachten....
Wanneer personen gillen, roepen, krijsen en ook nog
fysiek agressief worden raken ze vast in een negatief patroon.
De omgeving gaat vaak alsmaar meer situaties vermijden
uit angst bepaald gedrag teweeg te brengen.
Er wordt niet meer samen naar buiten gegaan, sociale
situaties ( iets gaan drinken, gaan winkelen,...) worden vermeden uit
angst voor de reacties uit de omgeving.
En zo wordt de leefwereld van de persoon met dementie
alsmaar kleiner en wordt hij alsmaar meer gefrustreerd waardoor er
steeds meer “probleemgedrag” zal ontstaan.
Er ontstaat dus een vicieuze cirkel....
Uiteraard is dit gedrag “vervelend” en soms moeilijk
te plaatsen.
Je moet dit gedrag ook niet accepteren maar boos worden
of zelf de controle verliezen helpt evenmin.
Het is goed om onacceptabel gedrag te blokken. Je geeft
een korte duidelijke boodschap dat dit gedrag niet kan ( doe dit op
een zakelijke manier, zonder enige vorm van emotie).
Daarnaast denk ik dat het belangrijk is om samen leuke
dingen te blijven ondernemen. Ga wandelen, een fysieke inspanning
maakt lichamelijk moe waardoor er minder getobd en gepiekerd wordt ,
wat frustraties doet afnemen. Maar ook dansen en zingen zijn goede
voorbeelden van afleiding.
donderdag 6 november 2014
Inprentingsstoornissen
U
herkent het fenomeen vast wel.
Mensen
met dementie die honderden keren per dag hetzelfde vragen en/ of
hetzelfde herhalen.
En
als je hen attent maakt op het feit dat ze dezelfde vraag al 20 keer
hebben gesteld worden ze vaak boos want in hun beleving is dit
uiteraard niet zo!
En
het is des mens dat je daar soms heel erg zenuwachtig van wordt, er
zijn zo van die dagen dat je geduld enorm op de proef wordt gesteld.
Ik
zie vaak dat familieleden en zelfs hulpverleners zich daar enorm aan
ergeren. Vaak ontstaat er dan een welles – nietes discussie wat
leidt tot conflict met de dementerende.
Maar
weet dat dit absoluut niet helpt! Je kan de persoon met dementie niet
overtuigen van jouw gelijk, dat is nu eenmaal het probleem van
dementie.
Vooral
bij de ziekte van Alzheimer komen inprentingsstoornissen veelvuldig
voor.
Het
probleem zit in het korte – termijn geheugen. Met dit geheugen
slagen we alle recente gebeurtenissen op , gisteren, een uur
geleden, vijf minuten geleden,....voor ons kost het weinig moeite om
te zeggen wat we deze voormiddag deden, voor iemand met dementie is
dit een “ zwart gat”, in hun beleving was er niets.
Dus
je kan je blijven verliezen in het eindeloos herhalen van allerhande
zaken maar dit zal je na verloop van tijd opgeven en er zelf
gefrustreerd van worden.
En
uiteindelijk ontstaat er een “ foert” houding waar niemand beter
van wordt, integendeel.
Ik
probeer bij deze mensen de belangrijkste informatie visueel te maken.
Verbale communicatie is erg vluchtig, eens een woord uitgesproken is,
is het alweer verdwenen.
Ik
heb een dame op de afdeling die continue vraagt “ waarom ze bij ons
in Joostens is”. Die vraag herhaalde ze tot 75 keer per dag tot
grote ergernis van de begeleiders en haar familieleden maar het
antwoord bleef niet hangen.
Ik
maakte een briefje waarop in het kort staat uitgelegd waarom ze in
Joostens woont. Dit briefje plastificeerde ik en dat bewaart ze nu in
haar handtas. Ook op haar kamer hangt zo een briefje aan haar kast.
De eerste dagen bleef ze deze vraag stellen maar dan verwezen we naar
haar briefje.
Na
enkele dagen kon ze de geheugen ondersteuner zelf hanteren als ze
daar nood aan had. Nu loopt ze regelmatig met het briefje in haar
hand en leest het hardop voor zichzelf voor.
Dit
kleine papiertje maakt dat ze zich minder afhankelijk voelt en dat ze
zelf grijpt naar deze informatie als ze daar nood aan heeft.
En
het eindeloze herhalen van haar vraag is gestopt!
donderdag 16 oktober 2014
Muziekuurtje
Om
de veertien dagen organiseren we op donderdag voormiddag een
muziekuurtje.
Dit
muziekuurtje is gericht op personen met dementie die zich reeds in de
verdere fases bevinden ( fase 3 en 4).
Tijdens
dit uurtje wordt er een verhaal voorgelezen dat ondersteund wordt
door (licht) klassieke muziek.
Zo
wordt verhaal afgewisseld met muziek en wordt de aandacht specifiek
gericht op de beleving ervan.
Het
is prachtig om te zien dat mensen met dementie die anders eerder
apathisch en in hun “eigen wereld” lijken te vertoeven, heel wat
emoties laten zien tijdens dit moment.
Marieke,
een dame in de derde fase van dementie is iemand die erg moeilijk te
“bereiken” is. Het lijkt alsof iedere vorm van contact van haar
afglijd...
Haar
mimiek is eerder uitdrukkingsloos en er zit weinig beweging in haar
lichaamshouding.
Maar
tijdens het muziekuurtje veranderd haar mimiek, ze tovert een grote
glimlach tevoorschijn en haar handen dirigeren mee op de maat van de
muziek.
Op
die momenten geraak je heel dicht bij haar, ze neemt zelf spontaan
mijn hand vast en laat deze niet meer los.
Ik
streel haar handen dan zachtjes en zie haar ontspannen en genieten.
Op dat moment is er echt contact.
Tijdens
sommige stukken klassieke muziek zie ik de tranen over haar wangen
lopen en fluistert ze heel stilletjes “ mooi hé”.
Het
is echt fantastisch om te zien hoe zij “geraakt” wordt door de
muziek en daar intens van geniet en deze helemaal beleefd.
Iedere
keer word ik zelf geraakt door haar emoties, maar ik word vooral
geraakt door het warme menselijke contact dat we dan samen beleven.
Ik
weet niet welke herinneringen of belevingen er dan door haar hoofd
gaan, en op zich is dat ook niet erg...
Haar
emoties kunnen naar buiten en haar ogenschijnlijk harde bolster wordt
voor heel even opgeheven.
En
dat is prachtig om te zien en te mogen ervaren!
maandag 25 augustus 2014
Herinneringsdoos
Mensen
met dementie gaan voor een groot deel in het verleden leven.
Dit
heeft te maken met het gegeven dat hun korte termijn geheugen ernstig
beschadigd is waardoor zij geen nieuwe informatie kunnen opslaan en
vasthouden.
En
dus gaan gebeurtenissen en herinneringen uit hun jongere jaren een
steeds belangrijkere plaats innemen in hun huidig leven.
Mensen
met dementie vinden het gewoon ook heel erg fijn om te praten over
hun verleden.
Om
dit fenomeen te stimuleren en te ondersteunen kan je voor de persoon
met dementie gebruik maken van een Herinneringsdoos.
Een
Herinneringsdoos is niet meer dan een (houten) kist of een krat met
daarin voorwerpen die een belangrijke rol hebben gespeeld in het
leven van de persoon met dementie.
Een
voorbeeld van voorwerpen in een Herinneringsdoos voor iemand met een
agrarisch verleden: hooi, pluimen ( link met kippen), rood met witte
bolletjes sjaal, flesje melk, miniatuur dieren ( kip, varken,
koe,...), foto's van zijn boerderij, gedroogde bloemen (
veldbloemen), aardappel, fruit, gereedschap,...
De
Herinneringsdoos hoeft niet perse afgestemd te zijn op een
beroepsverleden het kan ook gewoon voorwerpen bevatten die (opnieuw)
mooie herinneringen oproepen zoals foto's van de kinderen en
kleinkinderen, het huwelijksboekje,
een
pijp, eau de cologne, juwelen, medaille, blikken dozen,....
Het
is vooral belangrijk dat de voorwerpen een bepaalde (positieve)
binding hebben met de persoon waardoor de zintuigen optimaal
geprikkeld worden en waardoor ( vergeten) herinneringen en
verhalen opnieuw boven komen!
Het
is vaak zo dat bezoekers soms niet meer weten wat te zeggen of te
doen met de persoon met dementie...zo kan de aanwezigheid van een
Herinneringsdoos op de kamer een mooie gelegenheid zijn om samen te
vertellen en plezier te maken.
Deze
methodiek is ook bijzonder geliefd bij kinderen, want zij zijn van
nature nieuwsgierig en zullen het geweldig vinden om alle voorwerpen
te bekijken en de mooie verhalen te aanhoren.
Ook
voor ouderen die slechtziend zijn en die veel moeite hebben om
letters te lezen of foto's te bekijken kan de doos met voorwerpen een
mooi alternatief bieden. Er kan gevoeld, geroken, gehoord en geproefd
worden!
![]() |
| voorbeeld van de inhoud van een herinneringsdoos |
donderdag 14 augustus 2014
Animatie
Ik
weet niet of u het artikel in de krant “ de morgen” reeds gelezen
hebt .
Onze
nieuwe Vlaamse regering gaat de subsidies voor animatie afschaffen in
de rusthuizen!
Volgens
hen kunnen vrijwilligers evengoed activiteiten organiseren voor onze
bewoners daar zijn volgens hen geen professionals voor nodig.
Naar
mijn bescheiden mening is dit toch wel zeer kort door de bocht gaan.
Deze
politici beseffen niet dat animatie veel meer is dan het organiseren
van een bingo avond of het regelen van een artiest die komt optreden!
Animatie
is een visie die erop gericht is de levenskwaliteit van een kwetsbare
groep bewoners te optimaliseren en te vergroten.
Mensen
met dementie hebben nood aan activatie want zelf slagen zij er niet
meer in zichzelf “bezig” te houden.
En
zoals ik reeds vaker heb gezegd zullen mensen die zich vervelen veel
sneller afglijden in apathie en zullen zij veel meer gedragsproblemen
ontwikkelen!
Het
is namelijk wetenschappelijk bewezen dat activiteiten zorgen voor een
vaste en noodzakelijke structuur in het leven van een persoon met
dementie.
Activiteiten
gaan trouwens veel verder dan bingo spelen. Heel wat rusthuizen
hebben voornamelijk mensen met dementie die zich reeds in een
gevorderde fase bevinden. Deze mensen hebben een totaal andere
zorgvraag!
Zij
zijn gebaat met basale activiteiten zoals daar zijn :
belevingstheater, snoezelen, zintuiglijke activering,....
Ik
vind het wraakroepend dat enkele politici die waarschijnlijk nog
nooit van dichtbij werden geconfronteerd met dementerenden zulke
ingrijpende beslissingen kunnen nemen!
Wie
zal dan in de toekomst deze uiterst kwetsbare groep begeleiden en
zorgen dat hun levenskwaliteit gevrijwaard blijft?
Verzorgend
en verplegend personeel heeft geen tijd om noodzakelijke activiteiten
te ondernemen met onze bewoners, de werkdruk is namelijk immens hoog
in de rusthuizen....dus zullen onze rusthuizen , zonder animatoren,
niet meer dan veredelde ziekenhuizen worden....met alle gevolgen van
dien!
En
de rusthuizen die er desondanks toch voor blijven kiezen om met
animatoren te werken zullen niet anders kunnen dan hun dagprijzen te
verhogen.
Dan
stel ik mij de vraag....wie wordt hier nu beter van?
zaterdag 5 juli 2014
Aroma zorg
Weinig
mensen zijn zich er van bewust welke belangrijke rol geuren hebben in
het begeleiden van mensen met dementie.
Door
middel van geur kan je weggestopte herinneringen opnieuw levendig
maken.
Denk
maar aan de geur van lavendel bijvoorbeeld, het ruiken van deze geur
katapulteert je terug naar een vakantie in Frankrijk of neemt je mee
terug naar het huis van je grootouders die lavendel zakjes in
kleerkasten stopten tegen de motten...
Wij
maken in Joostens ook zeer gretig gebruik van deze methodiek.
Zo
verspreiden we, bij het maken van voelschorten met onze bewoners, een
aangepaste , specifieke geur waardoor we het gezellig samenzijn
intenser maken.
Op
die manier leggen we een belangrijke link tussen beleving en geur (
herinnering).
Achteraf
zal het ruiken van diezelfde geur een aangename herinnering oproepen!
Ook
op de voelschorten zelf werken we vaak met geur...een zakje lavendel
of een zakje gedroogde rozenblaadjes zijn gekende “oude” geuren
die voor heel wat mensen het gevoel van geborgenheid versterken.
Maar
je kan met geur ook iemand zijn gemoedstoestand beïnvloeden...
Bij
mensen die weinig levenslust kennen helpt het verspreiden van
pompelmoes of zoete sinaas geur.
Verdriet
kan verzacht worden met rooshydralaat of mandarijn.
Bij
vermoeidheid werkt rozemarijn en ravintsara enorm goed en mensen die
agressie vertonen kunnen we kalmeren met citroen geur.
De
etherische oliën die wij gebruiken zijn pure natuurlijke geuren er
komt dus niks chemisch aan te pas! Al onze geuren hebben een
biologische garantie.
Mensen
die de afgelopen maanden onze workshop gevolgd hebben waren allemaal
onder de indruk van wat geur kan betekenen in de wereld van dementie.
En
op zich is dit allemaal niet zo vreemd....
Ook
wij zijn allemaal te beïnvloeden door bepaalde geuren...
Ga
bij jezelf maar eens na wat het ruiken van vers gebakken frietjes bij
je doet....
Of wat dacht je van de verspreiding van bepaalde geuren in winkels om zo ons koopgedrag te beïnvloeden...
Of wat dacht je van de verspreiding van bepaalde geuren in winkels om zo ons koopgedrag te beïnvloeden...
Tijdens
onze workshop gaan we hier dieper op in....dus wie interesse
heeft...inschrijven zou ik zeggen.
dinsdag 24 juni 2014
Negatief aangeleerd
gedrag
Gedrag
is iets wat aangeleerd wordt door middel van opvoeding en door de
ruimere omgeving m.a.w. wij gedragen ons op de manier waarop anderen
op ons reageren.
Dit
fenomeen zie ik ook vaak terug bij “negatief aangeleerd gedrag”
bij personen met dementie.
Zonder
dat de omgeving er zich bewust van is versterken zij “negatief
gedrag”.
Een
voorbeeld om dit te kaderen :
Marie,
een dame van 87 jaar werd opgenomen in het woon-zorgcentrum omdat de
thuissituatie problematisch werd. Marie kon niets meer zelfstandig,
ze klaagde en zeurde en deed continue een beroep op haar naaste
omgeving.
Deze
zagen geen andere mogelijkheid meer dan een definitieve opname.
In
de eerste weken na opname zagen wij inderdaad een dame die zich sterk
afhankelijk opstelde, geen initiatief nam en continue klaagde en
zeurde.
Uiteraard
observeerde wij mevrouw ook op momenten dat zij zich alleen waande.
Op
die momenten kregen wij een totaal andere dame te zien...ze stapte
zelfstandig rond, ging alleen naar het toilet, schonk zichzelf water
in,...kortom ze trok zeer goed haar plan.
Wanneer
zij in ons gezelschap vertoefde zagen wij opnieuw het stereotiepe
afhankelijk gedrag, dan kon ze plots niets meer!
Door
niet ( meer) te reageren op dit negatief gedrag maar haar te belonen
wanneer ze positief gedrag vertoonde keerde de hele situatie.
Mevrouw
stapt nu heel de dag zelfstandig rond ( de rolwagen is ondertussen
opgeborgen), ze smeert haar boterhammen zelfstandig, neemt deel aan
de activiteiten en haar klagen en zeuren is zo goed als verdwenen.
Vreemd
zal u misschien denken....nee hoor! Deze dame had geleerd dat wanneer
zij zich afhankelijk en hulpbehoevend opstelde ze heel veel aandacht
kreeg van haar omgeving ( = negatief aangeleerd gedrag).
In
zulke gevallen is het belangrijk om “nieuw gewenst gedrag” aan te
leren!
Iedereen
is onderhevig aan aandacht vanuit zijn / haar omgeving dus kan je
negatief aangeleerd gedrag ook veranderen in positief aangeleerd
gedrag.
Door
mensen complimenten te maken, een schouderklopje te geven, samen iets
fijns te ondernemen kan je hen aanleren dat zij aandacht krijgen op
een positieve manier.
En
dan zal je merken dat zij het negatief aangeleerd gedrag niet langer
nodig hebben om aandacht te krijgen!
maandag 16 juni 2014
Omgaan met moeilijk
gedrag
Mensen
vragen me vaak hoe ze moeten omgaan met “ moeilijk gedrag” bij
dementerenden.
De
definitie van “moeilijk hanteerbaar gedrag” is een verzamelnaam
voor verschillende vormen van gedrag die stress veroorzaken bij de
cliënt, de omgeving en bij zorgverleners.
En
zoals er zoveel verschillende gedragingen zijn bestaat er ook geen
algemene leidraad van wat te doen.
Er
zijn wel heel wat tips die je kunnen helpen om “moeilijk gedrag”
beter te begeleiden.
Het
is eerst en vooral belangrijk om “moeilijk” gedrag te analyseren.
Wanneer komt het voor, wat was de aanleiding, wat is de
frequentie,...
Ik
ben ervan overtuigd dat aan de grond van moeilijk gedrag vaak één
of andere emotie schuilt!
Wanneer
situaties onduidelijk zijn of mensen begrijpen niet wat er van hen
verwacht wordt zullen dementerenden snel overgaan tot één of andere
vorm van agressie. Dat is voor hen vaak nog de enige manier om de
omgeving duidelijk te maken dat ze het met bepaalde dingen niet eens
zijn.
Een
voorbeeld om dit te kaderen:
Jos,
een man van 88 jaar met matige dementie zat rustig in de zetel wat
voor zich uit te kijken. Jos hoort niet goed wat er kan voor zorgen
dat hij dingen verkeerd begrijpt of opvat ( als hulpverlener moet je
dit incalculeren!).
De
fysio is op dat moment oefeningen aan het doen met een medebewoner.
Hij laat de man een aantal keer opstaan vanuit de zetel om zo zijn
beenspieren te versterken.
Jos
aanschouwt dit tafereel en knikt glimlachend naar de fysiotherapeut.
Na
enige tijd komt de fysio tot bij Jos en wil hem dezelfde oefening
laten doen.
Jos
staat op en gaat terug zitten, zo een viertal keer na elkaar. Opeens
wordt Jos heel erg boos en slaat met zijn vuist op het gezicht van de
fysiotherapeut.
Jos
geraakt helemaal over zijn toeren en begint te roepen “ wat denkt
gij wel onozelaar, zo met mijn voeten spelen”.
Jos
dacht dus dat de fysiotherapeut met zijn voeten aan het spelen was
omdat hij telkens moest opstaan en weer gaan zitten. Hij begreep dus
niet dat dit een fysiotherapeutische oefening was.
Dit
gedrag is dus een gevolg van een situatie die totaal onduidelijk was
voor Jos en dan verliest hij zich in agressie, zowel verbaal als
fysiek.
Het
gevolg is dat Jos niet meer wil meewerken met de fysiotherapeut want
hij koppelt die negatieve ervaring vast aan een gezicht.
Deze
situatie had vermeden kunnen worden als men er zich eerst van
vergewiste dat Jos duidelijk begreep wat de bedoeling was. Je zou dit
kunnen doen aan de hand van een geschreven iets, een pictogram of een
foto.
En
zo gaat het vaak met “ moeilijk gedrag”. Als dingen niet
duidelijk zijn veroorzaken ze stress bij dementerenden en vervallen
zij in “negatief gedrag”
donderdag 5 juni 2014
Zintuiglijk theater
Wij
spelen een aantal keer per maand zintuiglijk theater voor onze
bewoners die zich al in de verdere fases van dementie bevinden (
verborgen en verzonken fase).
De
voorstelling is er voornamelijk op gericht om de zintuigen positief
te prikkelen en op die manier innerlijke rust te creëren.
Tijdens
de voorstelling wordt er zo goed als niet gepraat maar richten we ons
vooral op de verschillende zintuigen.
Afgelopen
voorstelling nam ik Mieke mee, een dame die voorheen een doler was en
door immobiliteit niet meer kan stappen.
Mieke
is extreem onrustig, ze schreeuwt, gilt en vindt geen rust gedurende
een ganse dag.
Dit
gedrag is niet vreemd , voorheen liep zij een ganse dag rond en
prikkelde zichzelf, nu dit niet meer lukt, kan zij enkel nog
schreeuwen en gillen om zo zelf een prikkel te creëren ( vibraties)
, weliswaar op een “vervelende” manier voor haar omgeving.
Haar
begeleiders geven aan dat ze het erg moeilijk vinden om Mieke tot
rust te laten komen. Het lijkt voor hen alsof er geen contact meer
mogelijk is.
Tijdens
de eerste minuten van de voorstelling was Mieke erg onrustig, ze
jammerde , weende en gilde.
Op
zulke momenten is het belangrijk om zelf rustig en kalm te blijven (
spiegel neuronen!).
En
dan gebeurde het onwaarschijnlijke....Mieke werd rustig en ontspande
zich. De aangeboden prikkels werden gretig opgenomen en haar gedrag
veranderde.
Er
was interactie, ze nam de handen van de spelers vast, liet het toe
dat men haar masseerde en beantwoordde dit met een grote glimlach.
De
spanning verdween uit haar lichaam en ze reageerde steeds alerter op
de prikkels. Je zag haar echt genieten....prachtig gewoon!
En
het mooiste is dat Mieke een ganse avond rustig en ontspannen bleef
net alsof haar hersenen de nodige brandstof hadden getankt om even
verder te kunnen.
En
in feite is dit ook zo. De hersenen van onze dementerenden hebben
nood aan eenvoudige en aangename prikkels. Zij worden vaak overspoeld
met prikkels ( TV, radio, druk gepraat,...) die zij niet meer kunnen
plaatsen en die vooral chaos in de hersenen teweegbrengen.
Op
dat soort “negatieve prikkels” reageren zij negatief met
“gedragsproblemen” als gevolg!
En
zo zie je maar dat aangename zintuiglijke prikkels een wereld van
verschil kunnen betekenen in de wereld van dementie!
woensdag 28 mei 2014
Workshops voelschorten voor het
komende najaar
Onze
workshops zijn een groot succes en de vraag naar blijft groot daarom
gaan we er ook dit najaar mee verder.
Naast
heel wat inhoudelijke en praktische uitleg omtrent ons zintuiglijk
materiaal krijg je ook een ( korte) uitleg over het gebruik van aroma
therapie.
Het
werken met etherische oliën sluit nauw aan bij onze voelschorten
...op die manier kan je het werken met zintuiglijk materiaal nog
versterken.
An,
de aroma meter van Joostens werkt al jaren met etherische oliën
binnen onze voorziening en zij is dan ook de meest aangewezen persoon
om jullie mee op weg te helpen naar een actief gebruik hiervan.
Onze
workshops vinden plaats in ZNA Joostens, Kapellei 133 te Zoersel
Wil
jij er ook graag bij zijn, schrijf je dan snel in....
Vrijdag
26 september van 13 tot 16u
Vrijdag
21 november van 13 tot 16u
De
deelname prijs bedraagt 5 euro / per persoon ( materiaal inbegrepen).
Wij
vragen jullie om enkel een ( bad) handdoek, schort, kussensloop of (
zachte) sokken mee te brengen zodat iedereen zijn eigen creatie mee
naar huis kan nemen.
Indien
je als groep wil inschrijven ( minimum 8 personen) kunnen er ook
extra workshops ingericht worden!
Alle
vragen en inschrijvingen kunnen gericht worden aan minsen@skynet.be
Veel
groeten en wie weet tot binnenkort
Nadia
vrijdag 23 mei 2014
ZNA Joostens danst
In Joostens maken wij heel wat plezier!
Soms leven er nog erg stereotype ideeën rond de wereld van dementerenden...
Met onderstaand filmpje wil ik jullie laten zien dat deze wereld niet alleen maar kommer en kwel is...maar dat we met z'n allen ook heel wat prachtige en hartverwarmende momenten beleven!
In Joostens maken wij heel wat plezier!
Soms leven er nog erg stereotype ideeën rond de wereld van dementerenden...
Met onderstaand filmpje wil ik jullie laten zien dat deze wereld niet alleen maar kommer en kwel is...maar dat we met z'n allen ook heel wat prachtige en hartverwarmende momenten beleven!
donderdag 8 mei 2014
Ontremd gedrag
Bij
een groot deel van onze dementerenden zien we het ontstaan van
ontremd gedrag.
Ontremd
gedrag is een gedragsstoornis die ontstaat omdat er belangrijke delen
in de hersenen steeds meer beschadigd raken.
Hierdoor
treden er neurovegetatieve veranderingen op in de hersenen die een
invloed hebben op het seksueel gedrag, eetstoornissen veroorzaken en
het slaappatroon ontregelen.
Je
zou dit ontremd gedrag kunnen omschrijven als “ gedrag waar bijna
geen rem meer op zit” of “ gedrag dat in overdrive gaat”.
Op
seksueel vlak zien we dat mensen regelmatig een obsceen taalgebruik
gaan hanteren of zichzelf te pas en te onpas uitkleden en vaak ook
handtastelijk worden.
Het
is vaak zo dat deze mensen een enorme nood hebben aan lichamelijke
nabijheid van anderen maar door hun ongepaste manier waarop zij dit
uiten bereiken ze vaak het tegendeel. Heel wat hulpverleners gaan hen
juist op afstand houden omwille van hun handtastelijkheden wat voor
hen zeer tragisch is.
Alhoewel
je hen geen nieuw gedrag meer kan aanleren en het absoluut geen zin
heeft hen te berispen is het toch belangrijk om consequent te zijn.
Wanneer
dementerenden obsceen taalgebruik hanteren negeer dit dan ( doe alsof
je het niet hoort!) want hoe meer jij reageert hoe meer hij het zal
doen!
Reactie
( ook negatief) versterkt dit gedrag.
Ook
wat betreft handtastelijkheden....trek je grens maar overdrijf niet!
Uiteraard
moet je niet toelaten dat iemand aan je borsten zit maar probeer die
nood aan lichamelijkheid op een aanvaardbare manier te compenseren
door de persoon zijn hand eens vast te pakken of door samen eens te
dansen,...
Iedereen
heeft nood aan lichamelijke nabijheid , dit maakt ons tot mens!
Wanneer
het gaat over een ontremd eetpatroon probeer dan de persoon in
kwestie af te leiden.
Onderneem
actieve en leuke activiteiten die het geobsedeerde denken doorbreken
en zorg voor gezonde alternatieven wat eten betreft.
Spijtig
genoeg zal je ontremd gedrag niet kunnen veranderen maar je kan het
wel kanaliseren tot een meer aanvaardbare vorm.
Want
wanneer je niets onderneemt loopt de persoon in kwestie groot gevaar
om sociaal uitgesloten te worden!
Bedenk
altijd dat hun gedrag een gevolg is van hun ziekte en zij er niet
rationeel voor kiezen om zich zo te gedragen!
dinsdag 29 april 2014
Benefiet
voorstelling
Warre
Borgmans, de bekende acteur, is de peter van Joostens.
Op
donderdag 19 juni geeft hij een voorstelling “ Eindelijk Hamlet”
in CC Schoten – zaal de kakelaar.
In
dit theaterstuk zweeft Warre Borgmans tussen humor en drama,
realiteit en fantasie. Feiten over shakespeares ' Hamlet' worden vlot
verweven met anekdotes over zijn eigen leven. Dat Warre ook enorm
goed kan vertellen, maakt het allemaal nog zoveel beter. Als je
graag lacht, is dit stuk zeker een aanrader!
En
naast het bijwonen van een geweldige avond, waar je trouwens onze
voelschorten kan bewonderen, steun je ook nog eens tal van prachtige
projecten!
De
opbrengst van deze avond komt volledig ten goede aan de organisatie
van activiteiten en projecten voor onze bewoners!
Één
van deze gefinancierde projecten is een volledig uitgebouwd
“belevingscircuit” voor onze dolende bewoners.
Binnen
enkele maanden kunnen zij dankzij uw steun, ontspannen en genieten
van voelwanden, lichtgevende kubussen, waterzuilen, diafragma
projecties, natuurgeluiden en belevingshoeken!
Dus
met z'n allen naar CC schoten – zaal de kakelaar op 19 juni om 20u.
Tickets
kosten 15 € in voorverkoop en 17€ aan de kassa.
Je
kan tickets kopen aan het onthaal van Joostens ( elke werkdag tussen
9 en 15u) of je kan telefonisch reserveren 03/384.56.05 of via mail
helga.maeyens@zna.be, mits
overschrijving op het rekeningnummer BE 78 0910 1768 8886 met de
vermelding “ Hamlet en het aantal personen”. De
kaarten kan je dan de avond zelf ophalen aan de kassa.
Hopelijk
zie ik u allen dan!
Alvast
nen hele dikke merci namens mezelf en al mijn bewoners!
woensdag 23 april 2014
Week van de
valpreventie
Deze
week staat helemaal in het teken van de valpreventie, het voorkomen
van valpartijen bij ouderen.
Nog
veel te vaak zijn ouderen het slachtoffer van een val met ernstige
gevolgen zoals heupfracturen.
En
vaak is er naast het lichamelijk letsel ook een blijvend psychisch
gevolg.
Velen
onder hen worden bang om nog actief te bewegen en ondernemen nog
weinig waardoor ze zowel lichamelijk als psychisch zeer snel gaan
degenereren!
Om
hier de aandacht op te richten naar zowel de oudere als zijn omgeving
hebben we deze week op Joostens een aantal leuke activiteiten
bedacht.
Afgelopen
maandag hielden we een grote sessie Zumba waaraan alle bewoners en
hun familie konden deelnemen. Er werden aangepaste bewegingen gemaakt
op leuke muziek zodat iedereen kon zien dat bewegen vooral plezier
betekent.
Maar
naast zumba organiseerden we ook een “sterren op de dansvloer”
namiddag.
We
dansten de polka , een wals of een vogeltjes dans op de tonen van
nostalgische muziek.
En
het fijne aan zo een dansnamiddag is dat muziek en beweging een
geweldige positieve invloed heeft op onze mensen hun psychisch
welzijn.
Maar
naast al die actieve activiteiten proberen we ook een
bewustwordingscampagne te lanceren.
Want
vallen heeft vaak te maken met onaangepast schoeisel en kledij.
Broekspijpen
die te lang zijn, rokken die afzakken, schoenen zonder antislip,
versleten veters of pantoffels geven vaak aanleiding tot
onstabiliteit met vallen als gevolg!
Maar
niet alleen kledij en schoeisel zijn een bron van gevaar ook de
inrichting van een huis speelt mee.
Tapijten
stoppen vaak bruusk de beweging als je met een rollator stapt of lage
meubelstukken worden niet op tijd opgemerkt met struikelen tot
gevolg.
Ik
denk dat het goed is om de leefwereld van onze ouderen eens van nabij
te bekijken....want voorkomen is veel beter dan genezen!!!
donderdag 10 april 2014
Op stap met
dementerenden
Sociale
integratie, inclusie,...allemaal dure woorden om te omschrijven dat
ook mensen met een beperking nood en recht hebben op een actieve
deelname in onze samenleving.
En
in Joostens dragen we deze visie een warm hart toe...
Vandaag
vertrokken we richting Deurne, naar de plaatselijke markt.
Slenteren
langs talloze kraampjes met de zon op ons gezicht...echt zalig!
Proeven
, ruiken en voelen aan al dat kleurrijk fruit.
En
de talloze herinneringen die komen bovendrijven bij onze
mensen...”och, zusterke , ik ging vroeger wekelijks naar de markt”
, “ wat ben ik blij om hier nog eens terug te komen”...geweldig
toch!
Onze
mensen vinden dit hele gebeuren zo geweldig en vooral omdat ze ieder
een portemonneetje bij hebben met enkele euro's zodat ze echt iets
voor zichzelf kunnen kopen.
Je
ziet hen stralen wanneer ze hun eigen aankoop zelfstandig betalen en
hun koopwaar goed wegmoffelen.
De
zak snoep of de nylonkousen zijn op dat moment een schat van
onbetaalbare waarde voor hen.
En
alle marktbezoekers zullen het geweten hebben....onze mensen zijn zo
echt en ontwapenend dat menigeen niet anders kan dan glimlachen om de
aanstekelijke vrolijkheid van onze mensen.
En
onze Ferre was nog het meest fantastisch...hij besloot om met zijn
centen een boeketje bloemen te kopen om in onze living op tafel te
zetten.
“ daar
heeft iedereen veel plezier van” zei hij met een trotse glimlach.
En
de pret was nog niet gedaan, we kochten enkele gebraden kippen die we
op een terrasje lekker oppeuzelde samen met een verfrissend pintje of
glaasje wijn.
En
wees maar zeker dat die kippetjes meer dan gesmaakt hebben ; )
Op
de markt kochten we ook nog heerlijk geurende koffiebonen die we de
komende dagen gaan malen en opschenken.
Maar
ook lekkere radijsjes die we met een boterham met platte kaas gaan op
smullen...
En
zo blijven we de komende dagen verder drijven op deze sfeer....
En
zoals ik al vaak heb gezegd is dit het schoonste bewijs dat het niet
gaat over het WAT je doet maar des te meer over het HOE!
Een
sfeer creëren waar onze mensen weer heel even hun gewone leven van
weleer kunnen oppikken en dit ondersteunen door hen deze kansen te
bieden dat is wat volgens mij de definitie van inclusie inhoudt!
Hop
naar de volgende uitstap ; )
vrijdag 4 april 2014
Knutselen met
dementerenden
Binnenkort
is het weer lentemarkt bij ons in Joostens...en dat betekent werk aan
de winkel!
Knippen,
plakken, schilderen, naaien,..om al die fraaie knutsels tijdig klaar
te krijgen.
Heel
wat mensen denken soms dat personen met dementie dit alles niet meer
kunnen....niet dus!
Uiteraard
is het belangrijk om de dingen ietwat te vereenvoudigen ( omwille van
hun problemen met de fijne motoriek).
Maar
wanneer het materiaal is aangepast en de te volgen stappen
vereenvoudigt zijn slagen zij er in om prachtige creaties te
verwezenlijken.
Soms
zijn fijne penselen voor hen moeilijk te hanteren maar wanneer ze in
de plaats een stukje (schuur) spons of een kwastje met grote
handgreep krijgen lukt schilderen en plakken wel.
Ook
stempelen in plaats van schilderen kan een eenvoudige oplossing
bieden.
En
misschien is het knutselwerk niet altijd even perfect gemaakt maar
dat is het minste van onze zorgen!
Plezier
beleven, in volle bewondering kijken naar je eigen creaties en
daaruit een groot zelfvertrouwen putten zijn nog altijd de
belangrijkste doelen tijdens onze crea momenten!
Ik
laat jullie even meegenieten van al die prachtige dingen die onze
mensen gemaakt hebben!
Abonneren op:
Posts (Atom)








